
„Mało jest na kuli ziemskiej terenów, gdzie by na tak niewielkim obszarze, jaki zajmują Tatry, znalazło się tyle osobliwości zarówno przyrody martwej, jak i przyrody żywej.” Konstanty Stecki
Tatry i otaczające je obszary geograficzne jak Podhale, Spisz, Liptów i Orawa to jedne z najbardziej wysuniętych na południe części Polski. Należą one do Karpat Zachodnich, które w tym miejscu tworzą naturalną granicę pomiędzy Polską a Słowacją.
Tatry zajmują obszar ok. 786 km². To jedyne na północ od Alp góry o charakterze alpejskim, lecz z powodu stosunkowo małej powierzchni akumulacyjnej nie występują tu lodowce. Dlatego też według niektórych są bardziej niedostępne niż inne góry o podobnej wysokości.
Najczęściej stosuje się podział Tatr na trzy części:
Gerlach (2655 m n.p.m.), leżący w Tatrach Wysokich, jest najwyższym szczytem Tatr (znajduje się na Słowacji), a najwyższym polskim szczytem są Rysy mierzące 2499 m n.p.m. (jednakże same Rysy są wyższe, a wierzchołek należący do Słowacji mierzy 2503 m n.p.m.).
Klimat tego terenu charakteryzuje się olbrzymią zmiennością, a wpływa na to wiele czynników, jak: położenie na tle kontynentu, orografia (dział nauki zajmujący się formami ziemi), ekspozycja stoków.
Do typowych zjawisk tutejszego klimatu należy inwersja, czyli odwrócenie normalnego spadku temperatury wraz z wysokością, oraz ciepłe wiatry spadowe typu fenowego wiejące z południa na północ (popularnie zwane halnym).
Wszystkie te powyższe czynniki i zjawiska powodują, że Tatry i Podhale to jedno z najciekawszych i najbardziej atrakcyjnych turystycznie miejsc Polski.