Zwierzęcy rodzice, jak wychowują młode jelenie i świstaki

Zwierzęcy rodzice

Nasz Tatrzański Park Edukacyjny chyba najczęściej odwiedzają rodziny z dziećmi. A czy zastanawialiście się kiedyś, czy wszystkie zwierzęta to dobrzy rodzice?

Jeleniowate, troskliwe matki i nieobecni ojcowie

Weźmy na przykład jeleniowate, które możecie podziwiać u nas w Parku. Okazuje się, że o ile mamy, np. saren czy jeleni, są troskliwe i zostają z młodymi aż do osiągnięcia przez nie wieku prawie dojrzałego, to tatusiowie raczej czmychają z pola widzenia.

Samce jeleniowatych żyją samotnie lub w niewielkich grupach kawalerskich. Do samic zbliżają się jedynie w okresie godów, w które wkładają bardzo dużo energii. Kto słyszał lub tym bardziej widział kiedyś rykowisko jeleni, ten wie, że jest to niezwykle intensywny czas.

Po zakończonych godach samce jeleniowatych tracą zainteresowanie zarówno samicami, jak i ich przyszłym potomstwem. W tym czasie intensywnie żerują, aby uzupełnić spaloną energię przed zimą. Samce niekiedy spotykają samice przy żerowiskach, ale są to spotkania raczej przypadkowe i nic z nich nie wynika.

Życie w stadach łań

Grupują się młode samce, a te starsze wiodą samotne życie. Nie to co samice. Łanie gromadzą się w grupy po kilka lub kilkanaście osobników dorosłych i młodych, często niespokrewnionych ze sobą. Grupom przewodzi doświadczona samica, a celem grupy jest zachowanie bezpieczeństwa, zarówno przed drapieżnikami, jak i srogą zimą.

Niekiedy w lesie można dostrzec stado łani z jednym lub dwoma jeleniami. Warto wiedzieć, że nie są to dorosłe osobniki, a młode samce, które swoim rozmiarem już przewyższają matki. Dla ich mam to jednak wciąż dzieci, którymi się opiekują.

Świstaki, prawdziwie rodzinne klany

Zupełnie inne podejście do rodziny mają samce świstaków. Świstaki żyją w klanach składających się z kilku rodzin: obojga rodziców i ich potomstwa, często przysposobionego. W jednej kolonii żyje więc tylu samców, ile jest w niej rodzin.

Dominujący samiec kolonii zajmuje się bronieniem jej terytorium, patroluje teren i go zaznacza. Jeśli w pobliżu pojawi się samiec z obcej kolonii, wówczas dochodzi do często krwawych starć.

Jak widać, wśród zwierząt panują różnorakie zwyczaje rodzinne. Naszym zadaniem jest nie oceniać, a Wam o tym opowiadać.